Hallo lieve bloggertjes! Allereerst een haiku om samen te vatten wat ik in die – o zo drukke – tussentijd heb gedaan. Momenteel studeer ik pedagogiek in Groningen en zit ik bij de beregezellige studentenvereniging Ichthus (met een h). M’n P is binnen, ik heb een andere verkozen (Thuiszorg) en m’n leven is druk-druk-druk.

Oh ja, bijna over het hoofd gezien: de haiku!

Sociaal en druk
wat is het leven
‘n ontvangstbevestiging.

(voor de insiders)

Zo, dit stukje is geschreven door Wilbert, maar ik heb zijn mac gekaapt,  nadat hij probeerde uit te leggen dat de bovenstaande haiku enorme diepgang heeft. Dan nu een verslag van onze culinaire ontdekkingen in Ede. Ik ben nl vandaag in Ede om aan het introboekje te werken. Althansch, dat was de bedoeling. Ik ben er intussen bijna 8 uur, en hiervan is 2,5 procent besteed aan het boekje. Verder hebben we een uur in de Albert Heijn doorgebracht om het volgende te maken: "Kaasplankje a la Roquefort, Boerenbrie en Port Salut" wat heel goed samenging met het Liefde & Passie Ciabatta in de AH Bonus, dit omsiert met een goede Franse wijn en een verse appel-nectarine-anijs-Smoothie (van eigen keuken). Het hoofdgerecht bestond uit Zuid-Afrikaanse Bobotie uit de oven (met lekkere appeltjes, boontjes en sierlijke kruiden). Het nagerecht kwam uit het nieuwe kookboek van de Albert Heijn: Lange Tafels (we waren met twee personen, vandaar). Vers fruit werd gecombineerd met een topping van fijngehakte hazelnoten in een heerlijk ovenschaaltje. Warm natafelen dus. Het buitenlicht overstemde het kaarslicht op de blauw-groene tafel met een witte kale muur.

Dan nu de wonderlijke foto’s (geniet!):

Het kaasplankje:

Het hoofdgerecht:

Het nagerecht:

(niet aangebrand, lijkt maar zo)

UItbuiken:

Daarna werd er flink uitgebuikt en gingen we richting de bioscoop voor ‘Mamma MIa’, maar helaas helaas helaas was deze film VOL! Dit tot groot verdriet van Johanna en tot grote vreugde van Wilbert. Gezamelijk gingen ze een uurtje later naar The Dark Knight, dat toch wel een groot succes bleek. Heath Ledger speelde z’n rol echt heel goed als The Joker en de film was niet een standaard actiefilm. Topper dus.

Afsluitend, een haiku over deze avond:

Culinair koken
luierende zitzak
de gaarheid ten top

Groetjes,
Johanna, chef-kok
Wilbert, snackbarmedewerker (nog even)

In deze log een vraagstuk en foto’s van mijn nieuwe kamer en nog een paar van kringweekend. Wat gek, een log, na lange tijd, en dat in de moeilijke tijd van het hyven, het is wat. Maar deze log heeft dan ook een reden; ik vraag me namelijk af wat ik moet doen. Het gaat over volgend jaar en er zijn twee opties die ik eigenlijk allebei graag wil, maar die niet allebei kunnen.

1:
- Naast pedagogiek Frans gaan studeren. Ik wil dan over 2 jaar verspreid mijn propedeuse frans halen, gewoon omdat ik dat leuk vind, geen verdere reden of zo. Ik twijfelde begin dit jaar ook tussen pedagogiek en frans (jaaaa, heel logisch:P ), maar ik vond het werk dat je met pedagogiek kon doen toch leuker, dus dat is het geworden.
Maar goed, als ik frans ga studeren houd ik gewoon mijn bijbaantje van een paar uur per week waarmee ik lekker kan rondkomen.

2:
- Volgend jaar meer tijd gaan steken in  werken naast m’n studie. Dat zal dan bijles geven aan middelbare scholieren met afwijkingen als pdd-nos worden. Dit is een goede aanvulling voor pedagogiek én ik kan dan mijn rijbewijs gaan halen. Als ik frans ga studeren moet dat nog even een jaar wachten.

Wat zouden jullie doen?

Dan nu het volgende deel van deze log: foto’s van mijn intussen al niet meer nieuwe kamer, maar goed;)  Ik vond ze op m’n computer en bedacht dat ik ze hier wel even kon droppen.

Vanuit de deuropening.

Vanaf de bank.

Andere kant. Wat een rimpelbank;) Zo hoort ie niet officieel:P

M’n bureau. Die staat onder mijn hoogslaper waarvan je op de eerste foto nog net een stukje ziet achter de deur.

En nog een paar foto’s van kringweekend. We zijn naar Brussel geweest. Dat was echt heel leuk en gezellig én we hadden het hele weekend warm weer. Heerlijk

Zaterdagochtend, nog een beetje zzzlaperig, want de nacht was niet lang.

Kathedraal. Nou ja, eigenlijk een groepsfoto, maar hij is zo klein;)

En natuurlijk moesten we op onze knieen de trap beklimmen. Zien jullie wel wie er aan het winnen is? Juist ja, de vrouw:P

Aan het marktplein. Wow

Manneke Pis. Nou ja, hield niks in, maar goed..

In een speeltuin ergens middenin Brussel.

Nou ja, de log is weer lang genoeg;) Tot een volgende keer, als ik weer inspiratie krijg om te schrijven.

Dit weekend was het druk in Groningen, want er was een jaarthemadag van Ichthus op zaterdag. Jammer genoeg moest ik werken, maar ik besloot zaterdagmiddag toch maar weer naar Groningen te gaan, aangezien er zaterdagavond nog een feest was in huize SimpelZat en verder heel veel Ichthianen de rest van het weekend in Groningen bleven. Gezellig natuurlijk!
Toen ik na een paar uur reizen rond 7 uur in Groningen kwam kon ik bijna gelijk weer weg, want mij werd bericht dat er om kwart voor 8 was afgesproken te verzamelen om richting Haren te gaan. Uiteindelijk bleek het met dat verzamelen wel mee te vallen en fietsten we met z’n 4en naar Haren. Daar was het echt een top avond! Erg druk en vol, maar hoe drukker, hoe gezelliger. Dat was tenminste hier het geval. De avond was gevuld met kletsen, een weerwolfspel in elkaar zetten en het vervolgens niet spelen (wat jammer was), luftraketten afsteken, hangen op de bank met mede-bankhangers, verschillende brasacties zien, luisteren naar brallende APEN, het Ichthuslied zingen en nog veel meer. Kortom: top! En geen spijt dat ik terug was gegaan naar Grunn. Het was laat voor we weer naar Groningen terug fietsten en nog later toen ik m’n bed inkroop. Na een korte (:$) nacht was het om kwart voor 8 weer tijd om wakker te worden. Om kwart voor 9 fietste ik in het zonnige, maar heel stille Groningen naar de kerk waar ik met een paar mensen had afgesproken. Daarna koffie drinken en dáárna was het tijd voor een heerlijke middag. Dat moet ik echt even meedelen. Want mensen, ik heb gezond vanmiddag! Echt heerlijk! Op mijn balkon, uit de wind en in de zon. Het was gewoon echt warm:D Wat een vreugde was dat! Muziek erbij, een goed boek en taraa, dé ideale zondagmiddag. Toen het om half 5 weer tijd was voor de 2e kerkdienst voelde ik me helemaal opgebruind (incl nieuwe sproeten;) ) De kerk zat deze middag erg vol, omdat CSFR er ook zat, die hadden ook een of ander midwinter weekend. Vooral dat woord ‘midwinter’ met dit weer;) Ik denk bij midwinter meer aan sneeuw, ijs en warme poeiermelk, maar niet aan dit lenteweer. Maar goed, de kerk was dus goed gevuld met Ichthianen, CSFR’ers en ‘gewone’ kerkmensen. Na de kerk was het tijd om richting Vinkhuizen te gaan en daar te eten met wat kringgenoten en niet-kringgenoten;) Tjaah, het was een echt studentenmaal, bestaand uit Mediterrane macaroni met spinazie ipv Italiaanse groenten, maar wel heel lekker;) Gekookt door ons als dames. De mannen deden het eten tenminste wel eer aan. Tot een uur of half 10 hebben we daarna nog thee gedronken in een sfeervolle donkere keuken met alleen kaarsjes. Daarna vond ik het toch echt tijd om naar huis te gaan, want het was wel weer eens tijd om vroeg te gaan slapen, maar helaasch, ik zit hier om 11 uur nog een log te typen..Tis was. Gelukkig heb ik morgen pas om 2 uur college, het harde leven gaat weer beginnen! Na 3 weken vakantie eindelijk weer eens een normaal ritme. Ik ben benieuwd naar het nieuwe blok:)
Tot zover belevenissen uit Groningen. (Ik maak er wekelijks heel wat mee, maar om dat nou allemaal te gaan loggen wordt ook zo saai).

O jongens, het gaat helemaal verkeerd;) Blunder stapelt zich op blunder. Wat is er namelijk aan de hand? De combinatie van Johanna en intekenen voor tentamens werkt op de een of andere manier niet:S Gelukkig gaat die verkeerde combinatie wel samen met wat geluk, waardoor ik steeds op tijd achter mijn fouten kom. Wat is er namelijk aan de hand?

In de 2 weken na de kerstvakantie had ik 3 grote tentamens, waar ik heel veel tijd in had zitten. Nadat ik 2 van de 3 gemaakt had, kwam ik erachter dat ik me was vergeten in te tekenen voor die tentamens. Dom, dom, dom! Na veel gestress en snel wat op en neer gemail ben ik afgereisd naar het onderwijsbureau om dat recht te zetten. Nu had ik het geluk dat ik pedagogiek studeerde en geen psychologie, want bij ons mocht je je nog na-inschrijven, bij psychologie zou je tentamen ongeldig zijn. Mijn straf is dat ik steeds naar het onderwijsbureau moet fietsen om m’n cijfers op te halen, omdat die niet online komen te staan.
Maar goed, nu had ik nog één tentamen te gaan, statistiek herkansing. Morgen, dacht ik, hadden we die. Het stond al maanden in m’n agenda, het was een tentamen van vorig blok. Nu zat ik het net nog even over te kijken toen ik een mailtje kreeg over een ander tentamen dat op dezelfde tijd op dezelfde plek werd afgenomen. ‘Gek’, dacht ik, dat kan niet. Snel heb ik gekeken, en jawel hoor! De herkansing is niet morgen, maar over een week:P Ach en wee, zoals ik al zei: de combinatie van mij met het intekenen werkt niet.

Nou ja, nu ken ik mijn herkansing al wel, en ga ik uitgebreid vakantie vieren volgende week en pas de avond van tevoren nog even alles doornemen voor de zoveelste keer. Heerlijk! En ja, dit keer heb ik de datum wél echt goed in m’n agenda staan;)
Hopen dat het volgend blok beter gaat.

Met groetenis!

Johanna

En daar heb ik dan een Ichthusvergadering voor laten schieten;)

Om eens in de Grunneger toal te proat’n. Want man, man, wat een gedoe was het deze week weer met m’n fiets. Hij was weer gesneuveld in de strijd. Na eindelijk een nieuwe buitenband te hebben, een nieuw slot (de 3e in 3 maanden) en een goed licht dacht ik nu eindelijk van de fietsproblemen af te zijn. Maar nee hoor, toen ik vorige week na college naar huis wilde was m’n band half zacht. Ik heb hem met liefde behandeld, hem nog eens opgepompt en er nog een paar dagen mee rond gefietst. Maar toen hij op een ochtend weer helemaal leeg stond was de maat vol. Het was tijd voor weer een beurt. Gelukkig had Dirk (huisgenoot van Aart Jan) donderdag bij het zien van mijn halflege band het gezegde gedaan ‘dat ik maar weer eens moest komen koken, dan konden zij m’n fiets gaan maken’. Zo gezegd, zo gedaan. Vanavond was het zover. Met een tas vol boodschappen en m’n fiets kwam ik in de Vechtstraat aan, en na koffie en koek was het werktijd. Ik trok me in de keuken terug, gewapend met messen, groentes, vlees en een wokpan, terwijl Aart Jan en Dirk mijn fiets naar boven sleepten en daarmee aan de gang gingen. Muziek op de achtergrond, en taraaa, relaxter kon het niet. Voor mij dan, want Aart Jan en Dirk hadden het zwaar;) Uiteindelijk hebben ze er een nieuwe binnenband ingezet, zit er nu een nieuw (normaal ipv frans) ventiel op m’n fiets en zijn m’n banden weer opgepompt. Na een gezellige maaltijd kon ik eindelijk mijn ros weer bestijgen. Wat een heerlijk gevoel was dat de trappers soepel te voelen draaien, snelheid te maken en naar huis te racen, ipv eerst naar de bushalte te moeten lopen, op de bus te wachten enz.
Hulde aan Dirk en Aart Jan!

 En het houdt maar niet opin Grunn met de waterproblemen. Afgelopen maandag ontdekten we dat ons balkonhelemaal onder was gelopen toen de vriend van m’n huisgenoot daar wilde gaanroken. Op roze slippers (de enige in het hele huis) en met opgestroopte broekspijpenwaagde hij zich op het balkon om ons te redden van de watersnoodramp. Hozen,hozen en nog eens hozen. Een emmer, een nog grotere emmer en toen was hetbalkon half leeg. Dat vonden we genoeg voor de avond en getroost dat er ietsminder hoog water stond hielden we ons weer bezig met onze normale avondlijkebezigheden.

Tot onze grote vreugde was het balkon de volgende ochtend helemaaldroog en we waren het woensdagochtend alweer vergeten, tot m’n huisgenootjeontdekte dat het balkon weer helemaal blank stond en weer echt een hoge laag.Tjaah, we zouden wel eens gaan bellen met de woningbouwvereniging en dan zouhet wel goed komen, dachten we. Dus we belden, maar het bleek  de bedoelingte zijn dat er de hele dag mensen thuis waren, zodat ze niet aan eendichte deur zouden komen. Maar tjaah, tussen 1 en 2 uur was er niemand thuisbij ons, dus zou er ook niemand komen, want stel dat de beste man nou néttussen 1 en 2 uur zou komen:S Grumbel. Nou ja, dachten we, dat maakt ook nietzo heel veel uit. Het is het balkon maar. Maar nee, daar bleef het niet bij.M’n huisgenoot stond haar tanden te poetsen toen er wat geborrel klonk en erwater met zwarte dingetjes in de wasbak naar boven kwam. Hmm, niet erg goed. Opdatzelfde moment trok onze bovenbuurman de wc door, wat wij bij ons altijd heelgoed kunnen horen, en begon onze wc te borrelen en kwam daar ook water in naarboven:S Heerlijk:P Toen wij onze wc doortrokken was hij helemaal verstopt en inde kelder lekte er van alles. Nee, dit kon niet goed meer zijn. Weer belden wemet de woningbouwvereniging en we smeekten of er alsjeblieft niet iemandvandaag nog langs kon komen, ook al was er tussen 1 en 2 uur niemand. Daar werdheel moeilijk over gedaan, maar goed, er zou na heel veel gesmeek uiteindelijkwel iemand langs komen. Door al dat gezeur dachten we dat dat dus wel half 5zou worden of zo, het allerlaatste werkje van de dag. Maar nee hoor, om kwartover 9 ging de bel en stond er een man voor de deur. Hadden ze daar nou zomoeilijk over gedaan!

Maar goed, ik (ik was de enige nog thuis) vloog hem zowatom z’n nek (want ik wilde wassen en zo) en leidde hem het hele huis door. Hijkwam binnen met een gezicht van: ‘die meiden doen weer eens moeilijk’, maartoen hij ons balkon met echt een grote laag water zag, trok hij toch werkelijkwaar ook een moeilijk gezicht. In de kelder aangekomen legde hij mij nog eensuit dat hij eigenlijk hier het riool open moest maken, maar dat hij dat tochmaar niet deed, omdat dan al het water de kelder in zou lopen. TJOH! (dacht ik)Ga weg meneer! U meent het! Hij kwam met een of ander apparaatweer boven en haalde onze wc weg. Tjaah, daar staat dan een wc in de keuken.Heerlijk! Gelukkig was ie schoon;) De beste man stopte een of andere slangin het gat en pompte alles weg. M’n ontbijt smaakte niet meer zo heel lekkertrouwens, met al die geluiden. ‘Ja,’ zei hij na een paar minuten pompen, ‘ alshet goed is is nu het hele balkon leeg’. Vol vreugde gingen we kijken, maar neehoor, het stond nog vol. Nu trok hij werkelijk een moeilijk gezicht en hij gingnog harder pompen. Daarna was alles gelukkig wel leeg. De wc werd weer op z’nplek gezet, het apparaat weer in de bus gesleept, mij werd vaarwel gezegd en ikmaakte de wc schoon, want de grond was helemaal vol zwartige viezigheid.

Dat was het hele verhaal.Nu loopt alles weer goed door en is er niets meer aan de hand. Wat de oorzaaknou was? Ik weet het nog steeds niet. Dit huis blijft mij een raadsel

Kennen jullie die heerlijke oude msdos spellen? Commander Keen, Prince of Persia, Mario, Kosmo enz enz.. Uren heb ik me daar mee vermaakt vroeger. Eerst op de computer van Jannemarie, waar ik na lang zeuren of een behulpzaam werkje een uur op mocht. Later op diezelfde computer, maar toen was ie van mij. Eerst in zwart-wit, later in kleur. Eerst met alleen wat geluidjes, later met muziek. Hele spellen heb ik er mee uitgespeeld! Vooral met Keen, dat heerlijke jongetje in Keen 1 tot ik geloof Keen 8.

Vanavond zijn we met kring in de stad wezen eten en terwijl we genoten van onze pizza’s, het kaarslicht en de sfeer kwam het onderwerp op Keen. Een van mijn kringgenoten had het vroeger ook gespeeld, inclusief codes en scheldende ouders op die ‘goddeloze’ codes.
Toen er na het eten nog een paar kringgenoten bij mij thuis wat gingen drinken kwam het gesprek weer op die spelletjes. Een van hen had ze namelijk ook vroeger bijna allemaal gespeeld. Wat een heerlijkheid! Ervaringen werden uitgewisseld, monsters nog eens terug gehaald en alle frustratie over de dingen kwam weer boven. Tot ik op het idee kwam eens op internet op die spellen te zoeken, gewoon om weer in de sfeer te komen. Maar ach en wee, er stonden niet alleen plaatjes, maar we konden sommige spellen ook online spelen. En daar gingen we: ineens waren we weer Prince, temidden van vallende stenen, gifdrankjes, gevaarlijke hekken enz enz. Inclusief alle geluiden. Wat een vreugd, wat een jeugdsentiment;)

Intussen werd er thee gedronken. Niet normaal meer hoeveel thee ze dronken. Ze waren met z’n 2en en ik heb gewoon 3 keer moeten lopen om water. Letterlijk liters thee gingen er door heen. Ze hebben allebei 4 grote mokken thee gedronken en ik zelf ook nog 2. Het was gewoon verbazingwekkend hoe hard het ging;) En dat terwijl ze kwamen met verhalen over klotsende buiken en zo, tjaah, dat heb je dan natuurlijk;)

Hahaha, vooral dat rode monster erachter. Wat een frustratie heeft me dat gekost voor ik dat level heb gehaald;)

En Prince natuurlijk. Zie hem vlak voor de dodelijke hekken staan;) Dankzij Shift kon je kleine stapjes nemen en er net voor gaan staan zodat je met 1 grote stap er door heen was. En daarboven kon je het levensdrankje weer ophalen.

Als laatste Cosmo, het groene mannetje uit de ruimte. Het enige wat ik me daar eigenlijk nog van herinner is het leuke muziekje op de achtergrond en de engelvleugeltjes die hij kreeg als je doodging. Dat vond ik toen eigenlijk al niet zo kunnen;)

Nog meer spellen zou ik kunnen noemen. Remember Sky? Of Winter? Topspellen;) Maar goed, tijd om te gaan slapen.

Vanochtend om 6 uur ging mijn wekker, althans, dat was de bedoeling. En volgens mij ging hij ook wel, maar heb ik hem niet gehoord. Gelukkig was ik zo slim geweest ook de wekker op mijn telefoon te zetten en die op m’n bureau te leggen, dus toen die een kwartier later afging was ik wel wakker. Na vlug inpakken van m’n tas en het naar binnen proppen van wat eten racete ik op m’n fiets naar het station om de trein van 7 uur naar Amsterdam te pakken. Deze dag stond namelijk in de planning om naar Fenny te gaan. En het was leuk

Na een lange tocht in de trein en de metro kwam ik aan in Amstelveen, waar Fenny op me stond te wachten. Met weekendtas en mij achterop de fiets gepropt zwoegde Fenny de 10 minuten naar haar huis. En een geratel! Vanaf het moment dat we elkaar zagen tot het moment dat we aan het eind van de dag uit elkaar gingen zijn we niet gestopt met ratelen in het urkers. Wat zullen de Amsterdammers genoten hebben:P
Aangekomen op de gezellige kamer van Fenny was het eerst tijd voor koffie. Helaas kwamen we erachter dat we maar 4 uur de tijd hadden waarin nog van alles gepland stond. Als eerste een bezoek aan het Rijksmuseum in Amsterdam. Weer 10 minuten zwoegen op de fiets, toen een half uur in de metro naar Amsterdam en daarna nog wat minuten in de tram, maar toen waren we er ook. Daar was dan ook alles mee gezegd. Voor ons stond een lange rij mensen, er was ‘slechts’ een uur wachttijd. En we hadden al zo kort tijd :S Maar niet getreurd! We liepen de tuin in en opeens stonden we achter een ploeg bejaarden en een medewerker voor de deur. Fenny vatte de moed die ik niet had en stapte op de ietwat norse medewerker af, om te vragen of wij als 18-jarigen, die gratis waren, ook helemaal in de rij moesten gaan staan voor een kaartje. Heel wat gemompel, wat ik al als een slecht teken opvatte, maar nee hoor, nadat de ploeg bejaarden naar binnen waren geloodst, gebaarde hij dat wij ook naar binnen mochten. Voor eeuwig sloten wij hem in ons hart. Daar stonden we, binnen, terwijl er nog een lange rij van een uur buiten stond. Wat hebben we genoten van al die schilderijen. Al was het dan een bliksembezoek. Vol bewondering stonden we voor de Nachtwacht, dachten we. Wat een groot en mooi schilderij! Hadden we al altijd willen zien. Tevreden dat we de nachtwacht hadden gezien liepen we verder door het museum. Tot we ineens op een verdieping kwamen met een groot bord met ‘Nachtwacht die kant op’ erop. We volgden netjes het bord en ineens stonden we voor nog een Nachtwacht. Wij, cultuurbarbaren, hadden een heel ander schilderij voor de Nachtwacht aangezien. We schaamden ons diep;) De andere schilderijen werden bewonderd, waarbij we voor sommigen echt in de lach schoten. Bijvoorbeeld het portret van iemand met een enorme onderkin, of de beschrijving van een bepaald schilderij dat erg lachwekkend was. Verstoord keken een paar mensen om. Echt op die manier van: willen jullie wel eens even serieus over deze kunst doen? Tjaah, als je er niet zo heel veel verstand van hebt..  Zo ook een heel groot bouwsel van Delfts blauw met wat gaten erin. Wij zagen het al voor ons: een wierrookvat, waarbij uit de gaten de rook kon komen. Het was ook echt een mystiek ding, zoals het eruit zag. Maar wat bleek toen Fenny in haar 5 euro kostende museumgids keek? Het was slechts een bloemenvaas. In elk gat kon je een bloem steken. En weg waren onze mooie ideeen toen we de foto zagen van het bouwsel met wat verlepte rode rozen eruit. Hoe verzinnen ze het! Rode rozen bij Delfts blauw! Griezels!

Maar goed, na zo’n 1,5 uur waren we het museum door en was het tijd voor een bliksembezoek aan de stad, wat inhield de Dam, de Kalverstraat, een begijnenhofje, de Bijenkorf en de Mac Donalds.
Als eerste de Dam. Ons leven wagend over alle tramrails en door alle stoplichten kwamen we daar eindelijk aan. En wat zagen we daar! Een typisch Nederlands verschijnsel: duiven met overgewicht. Echt waar! Dik dat die beesten waren! Niet normaal meer, maar logisch, op de Dam krijgen ze genoeg aan brood en patat en zo. In de Bijenkorf besloten we dat het eten te duur voor ons was en er niet lekker uit zag. Daarna was de Kalverstraat aan de beurt met het begijnenhofje. Wat een genot was dat! We hadden het met historische pedagogiek ook net over de begijnen gehad; burgervrouwen die zich afzonderden van de wereld en zich inzetten voor de mensen, maar daarbij wel winst mochten maken, dit in tegenstelling tot nonnen. Ze gaven vaak les aan kinderen, vandaar dat ze bij pedagogiek genoemd werden. Ze woonden dus afgezonderd  van de rest van de stad in een hofje. Wat een sfeer hing daar! Echt de sfeer van de oude stad en de oude cultuur zeg maar. Een heel mooi kapelletje stond er, met mooie raamschilderingen, kaarsen, schilderijen enz.
Na dit bezoek hadden we zo’n honger dat we de Kalverstraat door raceten en alleen konden kijken naar waar we eten konden kopen. Het ene was te duur, het ander stond te vol, dus uiteindelijk werd het maar weer de Mac Donalds. Ook lekker natuurlijk;) Met volle magen gingen we weer richting Amstelveen om onze spullen op te halen en de trein te pakken. Fenny ging naar Holten, naar een weekend van CSFR en ik ging in diezelfde trein naar Zwolle, om naar huis te gaan. Wat was het een genot en wat hebben we heerlijk bijgekletst! En natuurlijk de heerlijke Fenny-en-Johanna-humor die niet ontbrak. Alsof we weer bij Verboom of Schouls in de les zaten en ons verveelden of zo, dan hadden we ook van die heerlijk melige buien. Hmm, voor herhaling vatbaar, en dan in Grunn

Ok, gestolen van Ichthus

De overvolle auto

De inschrijving en kopen consumptiebonnen.

In de rij voor het eten. Lekkere soep met bolletjes:)

Onze levende toren bij het spel na het eten;) Arme, arme jongens onderop:P Volgens mij hadden ze het zwaar;)

Na het Bob de Bouwer spel was het tijd voor lekker hangen, kletsen, spelletjes doen enz.

Twister

Hally Gally

Na een korte nacht ‘s ochtends de afwas doen na het ontbijt..

Tijd voor praise met het MT

Van de workshops zijn er (nog?) geen foto’s. ‘s Middags de sportmiddag:

Even een heel korte impressie van het weekend;)

Vrijdagmiddag was het zo ver. Startweekend van Ichthus. Dit keer de sjaars én de ouderejaars bij elkaar. Bepakt en bezakt met een slaapzak en 2 tassen zeulde ik naar perron 3b in Groningen om de trein richting Assen te pakken. Langzaam maar zeker verzamelden daar zich meer Ichthianen en toen we een groep van zo’n man of 10 hadden, besloten we toch maar de trein in te gaan, omdat het anders te vol zou raken. Nou, vol zat het zeker! Toen wij met ons groepje eindelijk met veel pijn en moeite zaten en alle tassen redelijk uit de weg waren geschopt, kwam er een benauwd hoofd om het hoekje van de deur kijken. Wat bleek: bij de deur stond het letterlijk volgepropt met Ichthianen en hun tassen. Later bleek dat verderop in de coupe ook nog een hele groep stond. Letterlijk overal zaten, stonden en hingen ze. Maar het was leuk! Vooral het ‘Parijse-metro-gevoel’ toen we in Assen aan kwamen en iedereen er met tas en al uit moest. Vorig jaar schijnt het iemand niet te zijn gelukt op tijd uit de trein te komen, waar ik niet heel verbaasd van was, en dat moest nu niet meer gebeuren. Dit keer ging alles goed. Op naar de bus. Dat was echt geweldig:D De bus die naar de middle of nowhere ging waar het weekend was, zat propvol alleen ichthianen. Ik geloof dat er maar 4 niet-ichthianen in zaten, verder stond de bus echt vol. Zo’n volle bus die je ‘s ochtends om half 8-8 uur op Urk hebt als de PZ bus niet is op komen dagen. En leuk! Iedereen was in de stemming, het Ichthuslied werd al ingezet, maar het kon nog net voorkomen worden dat we het serieus gingen zingen;)

Een keer aangekomen bij onze bushalte stond Jelle daar met auto om alle tassen in te stoppen en liepen wij de laatste 20 minuten over de hobbelige weg richting de ‘Klonie’, de boerderij waar we dit weekend zaten. Na de jongens en meidenslaapzalen te hebben ingericht en te hebben gegeten was het tijd voor het programma. Het begon met een levende toren maken met je groepje en dan een bekertje water zo hoog mogelijk te krijgen. Hahahaha, dat was echt top! Na veel gedoe was onze constructie uiteindelijk zo: 2 jongens stonden, 2 meiden (waaronder ik) zaten op hun nek en daar bovenop stond nog een meisje die het bekertje water omhoog hield. En nog hebben we niet gewonnen, erg he:S

Na dit spel was het tijd voor het Bob de Bouwer nachtspel. Aan het begin van een stuk bos kreeg je een kaartje met een stuk gereedschap, in het bos liepen ijzervreters, smids en Bobs rond. Het was de bedoeling zoveel mogelijk kaartjes bij de Bobs te krijgen, maar onderweg kon je gepakt worden door de ijzervreters, waarna je eerst met je kaartje naar de smid moest voor je bij Bob mocht komen. Aart Jan en ik waren samen één van de Bobs, en waren gezegend met een hele felle zaklamp, een neonstaaf als herkenning en een Bob de Bouwerhelm. Lekker rondstruinen door het bos, eerst nog rustig, later een en al mensen. Snel wegrennen als er een groepje kwam, om het zo moeilijk mogelijk voor ze te maken enz. Was echt leuk

Na dit spel was het gewoon een vrije avond met borrels, lekker kletsen, spelletjes doen, filmpje kijken enz. Rond half 3 lag ik op bed. Maar helaas, om 7 uur werden we er door de jongens van het AAP-dispuut weer uitgetrommeld. Ze kwamen heel lief thee brengen, maar ach, toen moesten we er ook uit.. En dat was minder. Maar goed, de jongens die niet lid waren van het AAP-dispuut hadden het zwaarder. Zij moesten bananen zoeken op het grasveld, en wie geen banaan had gevonden moest dus door ons om kwart over 7 nat gegooid worden. Tjaah, die humor…;)

Maar goed, toen was iedereen toch wakker en was er tijd voor stille tijd. Daarna een hele gezellige maaltijd waarna er bijbelstudie workshops werden gegeven. Eerst nog even lekker gezongen met de band en toen de workshops. Ik had gekozen voor ‘hermeneutiek’ en ‘toepassing’. Allebei interessant, maar ik ben nu te moe om het uit te gaan leggen, het was leuk in ieder geval;)

Na die workshops was er weer even tijd om te zingen met de band en toen was het al weer tijd om te eten. INtussen moest ik jammer genoeg m’n spullen alweer gaan pakken, want ik moest vanavond weer op Urk zijn. ‘s Middags was er een sportmiddag met voetbal, volleybal, basketbal en twister. Jammer dat ik halverwege weg moest, want het was top! Alleen grandioos verloren met voetballen, hoe kan het ook anders;) Maar bij volleybal ging het gelukkig wel goed:P En verder heb ik het niet meer meegemaakt. Na een zware tocht over de zeer hobbelige weg, pakte ik de bus van 4 uur en was ik om 7 uur thuis. Nou ja, 1 voordeel: nu kan ik lekker uitgebreid in bad gaan, terwijl de rest nog met z’n allen met 2 douches moet doen, ik bedoel maar;)

 
Een deel van ons kamphuis. De deur boven, waar je tegenaankijkt, was onze meidenslaapzaal. Die werd trouwens goed bewaakt. De jongens klaagden al dat als ze maar 1 voet op de trap zetten er gelijk 10 meiden bovenaan stonden te vragen wat ze hier moesten;)
Onderin dat gebouw is de eetzaal en keuken, het linkergebouw was de feestzaal.

Nou ja, goed, ‘echte’ foto’s volgen denk ik nog. Ligt er even aan hoe snel ze op de Ichthussite staan;)